Wizyt:
Dzisiaj: 4Wszystkich: 843

Twierdza Modlin

Krótka historia Twierdzy Modlin

Od grudnia 1813 r. gospodarzem twierdzy stała się Rosja.

W okresie Królestwa Polskiego nie rozbudowywano Twierdzę Modlin. Dopiero po Powstaniu Listopadowym i wojnie polsko –rosyjskiej, gdy w 1831 r. przestało istnieć Królestwo Polskie, Rosjanie docenili położenie Twierdzy Modlin i włączyli Twierdzę Modlin do systemu obrony Carskiej Rosji. Twierdza Modlin, z racji położenia stał się miejscem zarówno przyczółka, jak i obrony zachodnich krańców imperium rosyjskiego. W 1834 r. Twierdzy Modlin nadano nową nazwę – Nowogieorgiewsk – nazwa ta jako urzędowa, przetrwała do 1915 r. Nazwę tę nadał car Mikołaj I. Modlin był jego dumą. Sam był w Twierdzy Modlin aż 17 razy.

 Twierdza Modlin

Twierdza Modlin

Pierwsze forty zewnętrzne zbudowano w Twierdzy Modlin po roku 1884. Forty te powstawały głównie na podstawie wzorcowego planu fortu z 1879 roku (czyli podobnie jak w Warszawie). Już ówcześnie były to dzieła przestarzałe, ziemno-ceglane. W Twierdzy Modlin zbudowane na planie lunety, posiadała dwa wały - oddzielnie dla piechoty i dla artylerii. Posiadały trzy kojce skarpowe do obrony fosy - czołowy oraz po jednym u styku barku i czoła. W szyi ulokowano koszary bronione przez kaponierę szyjową. Koszary zostały połączone poterną z czołowym wałem i kojcem. Skarpa fosy otoczona była murem Carnota, a przeciwskarpa w części czołowej posiadała ceglany mur oporowy.

W Twerdzy Modlin w latach 1894-1900 przystąpiono już do modernizacji ledwie co wybudowanych fortyfikacji. Zlikwidowano wtedy większość ceglanych elementów narażonych na bezpośredni ostrzał i wybudowano elementy betonowe. W ten sposób ceglane kojce skarpowe zastąpiono betonowymi lub zrezygnowano z nich na rzecz przeciwskarpowych kaponier. Mur oporowy w części czołowej stał się częścią betonowej przeciwskarpy. Zrezygnowano wtedy z podwójnego wału oraz wybudowano tradytory do ostrzału międzypola. W latach 1912-14 powstał wokół Twierdzy Modlin drugi pierścień fortów (IX-XVIII) wraz z dziełami pośrednimi (D-1 - D-10).

Stare dzieła wewnętrznego pierścienia także doczekały się kolejnej modernizacji. Część z nich została wyposażona w pancerne wieżyczki obserwacyjne. Wzmocniono także stropy kazamat. Niestety do czasu ataku wojsk niemieckich w 1915 roku w znacznej części fortów Twierdzy Modlin nie ukończono prac budowlanych.

 Wiecej na temat historii Twierdzy Modlin znajdziesz tutaj:

Twierdza Modlin